Symulacja medyczna to dynamicznie rozwijający się dział edukacji medycznej związany z technologia symulacyjną. Jest to szerokie pojecie odnoszące się zarówno do wykorzystania standartowych pacjentów (aktorów) do nauki badania przedmiotowego i podmiotowego, prostych manekinów symulacyjnych do nauki prostych rękoczynów (intubacja, wkłucia dożylne) jak i najbardziej zaawansowanych technicznie symulatorów człowieka.

Symulacja medyczna stosowana jest w edukacji medycznej, pielęgniarskiej, ratowników medycznych jak i w wojsku.

Głównym zadaniem symulacji medycznej jest edukacja i poprawa bezpieczeństwa pacjentów. Początkowo podchodzono do symulacji bardzo sceptycznie uważając, że nie można wiernie „udawać” człowieka. Jednak osiągnięcia tej dziedziny w ostatnim dziesięcioleciu zaprzeczyły tej tezie. Obecnie skomplikowane symulatory człowieka mogą realistycznie kaszleć, wyć z bólu, wymiotować sztucznymi wymiotami i krwawić sztuczna krwią wywołując u lekarza rzeczywisty stres i potrzebę natychmiastowego działania. Wszystko to po to, aby później w warunkach rzeczywistych z prawdziwymi pacjentami nie popełnić błędów i sprawniej móc pomóc osobom potrzebującym tej pomocy. I rzeczywiście w badaniach naukowych stwierdzono, iż szpitale w których rozwinięty jest taki program popełnia się mniej błędów w sztuce.